Saygıdeğer hocam Muhammed Ratıb en-Nablusi,

Allah’ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.

Ben 28 yaşında bir genç kızım. Sözü fazla uzatmayacağım. Babam komşu Arap ülkelerinden bir kadınla evleniyor. Bu evlilik neticesinde ben dünyaya geliyorum. Bir yaşımı doldurduğumda annem ülkeyi terk edip kendi ülkesine dönüyor. Babamdan da ayrılıyor. Babam ise benimle alakalı hiçbir sorumluluk kabul etmiyor, ne maddi ne de manevi, eğitim anlamında hatta şefkat ve merhamet anlamında bile… Tabi babam evleniyor ve yeni bir hayata başlıyor. Bunlar uzun zaman önce yaşandı. Beni bir akrabamız yetiştirdi. Hamd olsun çok güzel bir hayat sürdüm. Allah’ın dini ve Rasulullah’ın sünneti üzere bir hayat. Annem beni hiç sormaz ancak ben onunla iletişime geçersem görüşürüz. Sorun şu ki, anneme ve babama karşı asla ve asla sevgi beslemiyorum. Onlara söylediğim her güzel söz sadece sorumluluk ve zorlama sebebiyle oluyor. İçimde gizli bir küçümseme duygusu hissediyorum çünkü hayatım boyunca onların var olduğunu hiç hissetmedim. Aksine onlar her zaman bir sorun kaynağı oldular. Bu durumda ben itaatsiz bir evlat oluyor muyum, ne yapmam gerekir?

Allah sizden razı olsun.

Rahman ve Rahim Olan Allah’ın Adıyla, Salât ve Selam dürüst ve sözünün eri olan Hz. Muhammed (s.a.v.)’in üzerine olsun. Şöyle ki;

Kıymetli kardeşim,

Allah’ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.

Sorunuzun cevabı şu şekildedir: 

Anne babanıza karşı kalbinizdeki duygulara aykırı olsa bile İslami kurallara uygun bir şekilde davranmalısınız. Zira bu davranışınız, anne babanıza karşı iyi davranmanız, onlara itaat etmeniz karşılığında mükâfatınızı alırsınız.

Dr. Muhammed Ratıb en-Nablusi